Al meer dan 2 jaar geleden zijn we met de Minimasters begonnen om allemaal een winkeltje maken voor in de Meesterstraat. Afgelopen maart moesten ze allemaal af gemaakt worden want toen hebben we gexebxposeerd op de Poppenhuizenbeurs in Rijswijk. Dit was een hele eer.

Nu mogen we van 2  tot 11 juni met de Meesterstraat in de etalage staan van hobbywinkel ‘Van der Kamp’ op de Westdijk in Middelharnis.

Er is zelfs een stukje aan ons gewijd op de website van Goerree Overflakkee

http://www.flakkeeweb.nl/flakkee-ontspanning/een-nieuwe-winkelstraat-in-middelharnis-26052010.html

Dit is mijn winkel:

Ben je nieuwsgierig geworden naar de rest, kom dan kijken in de etalage van mijn ouders. Op 5 juni is het havendag, dan kun je er dus meteen een dagje uit van maken.

Het is wel weer eens tijd voor een nieuw stukje met nieuwe foto’s, dacht ik zo. Willemijn wordt maandag alweer 7 maanden. Wat gaat de tijd toch hard…..

Van haar spreidbroek heeft ze helemaal geen last. Ze draait ermee op haar buik en terug. Het wordt nu wel wat krapper in de maxi-cosi en onze kinderstoel past ze ook al niet meer in. Daarom maar de kinderstoel geleend van mijn ouders, dat kan nog wel.

Ze kletst de oren van je hoofd, met nanana, bababa, papapa, mamama en blg,uhl en nog veel meer.

Ze begint echt al een eigen willetje te krijgen, want als je iets uit haar handen pakt wordt ze boos en ook als ze ergens net niet bij kan laat ze zich horen hoor.

En eigenwijs dat ze is. De laatste dagen heeft ze haar eetschema maar eens even om gegooid en als wij dan met een fles aankwamen, was ze soms niet van plan om die te drinken. Haar mond bleef dicht en met haar hoofd schudde ze heftig nee. Geloof maar niet dat je er dan een druppel in krijgt bij haar. Zo heeft ze de laatste 2 dagen maar 3 flessen op ipv 4, maar de nacht er goed op doorgeslapen. Vandaag gaan we eens een stukje brood proberen. Het wordt echt al een grote meid!

OOOH, wat een leuk Sinterklaasfeest

Lekker spelen in bad

Joepie, ik mag de babykleren van mama aan 

Als wij zitten te eten zit Willemijn reuze gexefnteresseerd te kijken naar onze monden en ze zit dan mee te smekken met haar mondje. Ze kijkt het eten haast uit je mond. Omdat ze maandag 4 maanden is, hebben we besloten om maar eens te proberen wat ze van een groentehapje vindt. Ook omdat ze een beetje schommelt tussen 4 en 5 flessen. Met 4 flessen is het vaak nog te vroeg ‘s avonds om na de 4e fles een nacht door te kunnen, maar een 5e fles geven lukt vaak ook net niet meer, omdat het dan weer te laat wordt.

We zijn begonnen met worteltjes. Nadat ik zowel haar als mijn lichte broek had omgeruild voor een pyjamabroek en een grote slab had voorgebonden, kon het festijn beginnen. Arie stond met de camera in de aanslag.

De smaak deed ze helemaal niet moeilijk over. Volgens mij vond ze het wel lekker, maar ze had ook reuzehonger, want na iedere hap die uit haar mond was begon ze te brullen. Zeker toen ik besloot dat ze genoeg had geproefd voor zo’n eerste dag, begon ze hard verscheurend te huilen en heb ik maar gauw een flesje gemaakt.

Hoe je zoiets eet is wat lastiger. De worteltjesmoes werd van de lepel af naar binnengezogen en daarna werden haar vingers erachter gestopt. Vervolgens werd ze boos omdat ik geen nieuwe lepel in haar mond kon stoppen, omdat die gevuld was met hand. We zullen er allebei nog een beetje handiger in moeten worden, want ze zat er flink onder gesmeerd.

Haar lijfje heeft het goed opgepakt tot nu toe. Geen krampjes gehad en ze ligt heerlijk te slapen.

Het is al even geleden, maar hier is weer eens een berichtje. Het gaat allemaal goed hier met ons. Willemijn is al enorm gegroeid en heeft al een hoop geleerd. Ze lacht, kletst de oren van je hoofd, pakt al gericht, kan haar hoofd optillen als ze op haar buik ligt, kan aan twee vingers van papa of mama al overeind komen, enz, enz.

We op vakantie geweest. Met zijn 3 tjes naar Ouddorp, een paar dagen samen met mijn ouders en met Marc, Antoinet en Vera naar Vaassen.

Inmiddels ben ik ook weer aan het werk en dit is best even wennen. Het is wel lekker om weer eens met wat anders bezig te zijn. Bij de oppas gaat het goed, maar Willemijn is wel heel moe na een dagje.

Wat minder leuk is, is dat Willemijn een heupdysplasie heeft en daarom, waarschijnlijk 2 jaar,  een spreidbroek aan moet. Maar gelukkig is het bijna zeker dat het wel goed kan komen. De eerste dag was ze boos op de spreidbroek maar nu weet ze niet beter meer.

Iedereen verwachtte dat ik eerder zou bevallen dan de uitgerekende datum. En dat leek ook even te gaan gebeuren toen ik met 37 weken naar het ziekenhuis moest komen, omdat er te weinig vruchtwater zou zijn en ze de bevalling in wilden gaan leiden. We dachten in een paar dagen ons kindje in onze armen te kunnen houden, maar helaas dacht mijn lichaam daar anders over. Het inleiden wilde maar niet lukken en om een lang verhaal kort te maken is onze dochter Willemijn pas geboren toen ik 41 weken en 2 dagen zwanger was. Ons geduld is dus aardig op de proef gesteld, maar na een bevalling die ook niet al te makkelijk verliep, genieten wij nu van onze dochter Willemijn. Ze is geboren op 14 mei om 23.17 uur. Ze woog 3180 gram en was 48 cm lang. Ze is echt hartstikke lief, want ze huilt over het algemeen alleen maar als ze honger heeft. En ze gunt ons ook wat nachtrust.

Ik ben heel goed in het mezelf gek denken. Zo bleek ook weer afgelopen week. Ik had al een poosje vocht vast, maar vorig weekend waren mijn voeten ineens enorm opgezet. Na een tijdlang met mijn benen omhoog gezeten te hebben, trok dit weer weg. Maar toch was ik niet helemaal gerust. Dinsdag was de kleine zeer rustig en ja hoor daar ging dat hoofd van mij weer aan het malen. Er schoot vanalles doorheen: vocht vasthouden, hoge bloeddruk, bijna geen beweging voelen, ik was moe, drukkend gevoel op mijn hoofd. Kortom ik ging me steeds onbehaaglijker voelen en besloot de verloskundige te bellen.

Gelukkig mocht ik meteen langskomen. Mijn bloeddruk was inderdaad aan de hoge kant, de onderdruk was 90 en dat is net de grens van wat mag. Maar wat wil je, ik zat me vreselijk druk te maken. Het hartje klonk goed en eigenlijk was ik nu al wel gerustgesteld, maar toch wilde  ze me doorsturen naar het ziekenhuis.

Hier heb ik weer aan ctg gelegen en daarvoor kreeg de kleine een 10+, dus kon niet beter. De bloeddruk werd iedere  5 minuten gemeten en die was ook weer gezakt. Aan het eind was de onderdruk zelfs 75. Er was dus niks aan de hand. En wat denk je…….druk dat die kleine was tijdens de ctg. Er werd ook nog even gekeken naar de kleine met een echo. De arts keek naar de groei, maar vond het kindje wat aan de kleine kant, maar ze zei zelf al dat een echoscopiste dat veel beter kon bepalen, dus moest ik donderdag weer naar het ziekenhuis voor een groei-echo. Dat was gister

Gister is mijn moeder een dagje geweest. Eerst zijn we naar verloskundige geweest. Hier was alles prima in orde.

Daarna had ik de afspraak staan in het ziekenhuis voor de echo. Kindje groeit goed en ligt helemaal op schema. Niks om me zorgen over te maken dus. Mijn bloeddruk werd voor de zekerheid nog een keer gemeten en nu was de onderdruk weer 90. De geneacoloog vond dit niet gek, omdat ik al drie kwartier had zitten wachten. Naderhand nog even verslag gedaan bij verloskundige en die vind het verstandiger om zaterdag voor de zekerheid toch nog een keer bloeddruk te meten, dus dan komt ze even langs. Beter een keer teveel controle als een keer te weinig.

‘s Middags weer thuis heeft mijn moeder een bellymask gemaakt, een gipsafdruk van mijn buik. Hij ligt nu nog te drogen. Zodra hij droog is en ik hem kan verplaatsen zal ik hier een foto neerzetten. Dan zal ik ook omschrijven hoe het in zijn werk is gegaan.

Tot slot nog een foto van mijn buik bij 36 weken.

Lange tijd kon ik me er niet toe zetten om te knutselen. Vaak doordat ik te moe was, maar ook doordat de hobbykamer niet begaanbaar was en ik niet in mijn kasten kon. Nu we klaar zijn met klussen in huis, begint de hobbykamer weer een beetje op een hobbykamer te lijken en kan ik dus weer wat doen. Je zou denken dat ik nu ik thuis ben, hele dagen aan het knutselen ben, maar op de een of andere manier heb ik het toch nog steeds veel te druk. En dan eigenlijk vooral met niks doen. Toch heb ik tussendoor ook wat geknutseld voor de speelgoedwinkel die ik aan het maken ben.

Twee meetlatten:

2 kapstokjes:

en een poppenwagentje:

Ik ben ook al weer met andere dingen bezig voor het winkeltje, dus ik denk snel weer wat te kunnen plaatsen. 

De cadeautjes uit de kraammand van mijn collega’s heb ik inmiddels allemaal uitgepakt. Ik heb 2 keer gesmokkeld en stiekem op 1 dag 2 cadeautjes uitgepakt, maar verder netjes iedere dag 1.

Ik heb een heleboel leuke gekregen, ze hebben me goed verwend. Kijk zelf maar.

Gister zijn Arie en ik nog naar de verloskundige geweest. Alles was goed, kindje lag al met hoofdje naar beneden en ingedaald. Ik moet alleen wel langs het ziekenhuis voor een zogenaamde lunchtest om naar mijn suikers te kijken, dit alleen omdat mijn zus zwangerschapssuiker had, niet omdat er iets verdachts gezien is.

Zondag waren mijn ouders bij ons, omdat Arie jarig was en toen kreeg ik nog een heel bijzonder cadeau.

Mijn moeder heeft al die jaren een pakje bewaard wat ik als baby heb gedragen. Destijds heeft ze dit speciaal voor mij gemaakt en nu ik zelf zwanger ben was het de tijd om het aan mij te geven.

Ik heb een knuffelhaasje geknutseld, voor in de speelgoedwinkel. Het is de bedoeling dat ik een stukje van de winkel vul met allemaal knuffeltjes in allerlei soorten en maten.